گفتوگوی جهانی درباره هوش مصنوعی و آینده کار، یک دهه است که پرسش اشتباهی را مطرح میکند. ما مدام میپرسیم کدام شغلها باقی خواهند ماند؟ درحالیکه باید بپرسیم آیا اساسا «شغل» هنوز هم واحد مناسبی برای تحلیل است؟ این فقط یک تفاوت معنایی نیست، بلکه تفاوتی ساختاری و مرتبط با حقوق بشر است. تا زمانی که این تمایز را درک نکنیم، دولتها، شرکتها و نهادهای سیاستگذاری جهانی همچنان برای مسالهای راهکار طراحی خواهند کرد که اصلا مساله اصلی نیست.
مهدی جانیپور میتوانست سالها پیش شغلی با حقوق ثابت و بازنشستگی داشته باشد، اما به گفته خودش «عاشق دوربین» بود. وی بیش از پنج دهه عکاسی کرده است؛ از روزهای آنالوگ و مسابقات ورزشی تا جبهههای دفاع مقدس و ثبت تشییع ۳۷۰ شهید و حالا این عکاس پیشکسوت در گفتوگو با ایسنا از عشق، رنج، خطر و بیپناهیهای حرفهای میگوید که هنوز برای بسیاری از عکاسان خبری ادامه دارد.
مردی که عشق به روزنامهنگاری با دیدن یک ورق روزنامه ساده لفاف قوطی روغن در او شعله کشید، امروز با بیش از سه دهه تجربه در مدیریت رسانه، خاطراتی شنیدنی از تحولات چاپ، فضای مطبوعاتی پیش و پس از انقلاب و حتی یک انصراف سرنوشتساز از قضاوت را برای مخاطبان بازگو میکند.
رئیس دانشگاه علم و فرهنگ با تأکید بر ضرورت پیوند آموزش دانشگاهی با نیازهای بازار کار، گفت: دانشگاه علم و فرهنگ با توسعه آموزشهای مهارتی، کارورزی، پروژههای کاربردی و ارتباط مؤثر با صنعت، تلاش کرده است دانشجویان را علاوه بر دانش تخصصی، به مهارتهای حرفهای و توانمندیهای مورد نیاز برای ورود موفق به عرصه اشتغال مجهز کند.
بازرس و عضو هیات مدیره کانون وکلای مرکز اعلام کرد وکلای پایه یک و کارآموزان وکالت باید مقررات مهم انتظامی را به خاطر سپرده و رعایت کنند.
هوش مصنوعی با مجموعهای از مسائل پیچیده و دشوار روبهرو است؛ همان نوع مسائلی که فیلسوفان بیش از هر کس دیگری به آنها علاقه دارند.
جامعهای که ثروت خود را از طریق خلق ارزش افزوده، نوآوری و مهارتآموزی به دست میآورد، ناگزیر به سمت قانونمداری، پیشبینیپذیری و ثبات حرکت میکند.
چالش اصلی بشریت در قرن بیست و یکم، نه جنگ با هوش مصنوعی، بلکه حل «مساله کنترل» است؛ چگونه میتوانیم اربابانی را که خلق کردهایم، وادار کنیم به ما خدمت کنند، پیش از آنکه ما را به بندگان خود مبدل سازند؟
این روزها هرچه شایستهتر باشید و صلاحیت بیشتری داشته باشید، سختتر استخدام میشوید. این صرفا یک حدس و گمان بدبینانه نیست، بلکه یک واقعیت علمی و مستند است.
محققان در پژوهشی جدید به بررسی تجربه بیکاری از زاویهای اجتماعی پرداختهاند و نشان دادهاند که از دست دادن شغل فقط یک مسئله اقتصادی نیست، بلکه میتواند پیامدهای عمیق هویتی، خانوادگی و روانی برای افراد به همراه داشته باشد.