در سالهای اخیر، اتباع افغانستانی نقش بسیار پررنگی در اقتصاد غیررسمی ایران، بهویژه در صنعت ساختمان داشتهاند. صنعت ساختمان که یکی از ارکان کلیدی اقتصاد کشور محسوب میشود، وابستگی گستردهای به نیروی کار مهاجر، بهخصوص کارگران افغان دارد. خروج آنها اکنون میتواند پیامدهایی برای بخش ساختمان و بازار مسکن در پی داشته باشد.
جنگ که شروع شد، اپلیکیشنهای مکانیاب بدل به نقشههایی شدند برای گمشدن. اپلیکیشنهای تاکسی اینترنتی از کار افتاد. راننده در شهرری بود و درخواست مسافری از ونک را قبول میکرد درحالیکه روی نقشه، موقعیت مکانی راننده در خیابان شیراز بود.
بازگشت مهاجران افغان از ایران، با وجود چالشهای اقتصادی و امنیتی، فرصتی مهم برای بازسازی و توسعه افغانستان به شمار میرود. مهاجرانی که سالها در ایران مهارتهای فنی، آموزشی، درمانی و کشاورزی کسب کردهاند، در صورت سیاستگذاری درست از سوی حکومت طالبان، میتوانند به نیروی محرک اقتصاد و تقویت زیرساختهای کشور تبدیل شوند.
صبح روز یکشنبه، ۲۲تیرماه، نشستی با حضور اصحاب رسانه در وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی برگزار شد. این نشست فرصتی فراهم آورد تا مسوولان این وزارتخانه به تبیین برنامههای پیشرو و پاسخگویی به برخی دغدغههای اخیر در حوزه اشتغال مخصوصا با آغاز خروج اتباع خارجی بپردازند.
بررسی آخرین آمارهای اعلامی مربوط به بیکاری در بهار ۱۴۰۴ نشان میدهد، نرخ بیکاری در این ماه، با وجود رخ دادن جنگ در ماه پایانی این فصل، با کاهش روبهرو شده است.
مفهوم تعدیل نیرو به عنوان یک روش مدیریتی، از دوران پس از جنگ جهانی دوم آغاز شد؛ هرچند آن روزها کاری نادر و بسیار خطیر به حساب میآمد.
در جهان ناپایدار و رقابتی امروز، نخستین واکنش بسیاری از شرکتها در مواجهه با بحرانهای اقتصادی، تکنولوژی یا ژئوپلیتیک، تعدیل نیرو است.
با توقف درگیری نظامی میان ایران و اسرائیل به مرور آثار این جنگ بر پیکره اقتصاد ایران در حال خودنمایی است. بنگاههای صنعتی که پیش از جنگ نیز به دلایل مختلفی با کاهش تابآوری مالی در برابر شوکهای اقتصادی دست به گریبان بودند، پس از وقوع جنگ در شرایطی قرار گرفتند که دیگر نمیتوانند نیروی کار خود را به سیاق سابق حفظ کنند. کارشناسان هشدار میدهند که اگر دولت با سیاستهای تدریجی به این بحران پاسخ ندهد، علاوه بر افزایش بیکاری، کشور با کاهش تولید نیز مواجه خواهد شد.
مشقتهای روزانه تطهیرکنندگان، بر کسی پوشیده نیست. در مهر همان سال، شورای عالی حفاظت فنی با قرار دادن این شغل در گروه «ب» مشاغل سخت موافقت کرد. اقدامی دیرهنگام که خود گواهی بر سالها غفلت و انکار است. ساعت کاری تطهیرکنندگان رسمی، روزانه چهار ساعت است و پس از ۲۰ سال بازنشسته میشوند. اما حتی با وجود این شرایط، همچنان چالشهایی نظیر پرداخت نامنظم حقوق، کمبود بیمه تکمیلی، حذف رفاهیات و نبود حمایت اجتماعی باقی است.
حسین عرباسدی، معاون سابق سازمان اداری و استخدامی درگفت و گو با سایت هم میهن نظرات خود را پیرامون قانون پرداخت مبتنی بر عملکرد بیان کرده است .